به منظور تفکیک آزمایشگاهی جدایه های دو گونه Phytophthora melonis و P.drechsleri که از نظر خصوصیات ریخت شناختی کاملا مشابه هستند از معیار توانایی تولید پوسیدگی صورتی در سیب زمینی استفاده گردید. کلیه جدایه های P.drechsleri مربوط به مناطق مختلف جهان و میزبان های متفاوت به همراه جدایه های دو گونه خواهری آن P.cryptogea و P.erythroseptica که از نظر فایلوژنتیکی با آن هم گروه هستند، در غده سیب زمینی تولید پوسیدگی صورتی کردند. در صورتی که هیچکدام از جدایه های P.melonis قادر به تولید پوسیدگی صورتی نبودند. در این مقاله استفاده از علایم پوسیدگی صورتی سیب زمینی به عنوان معیاری برای تفکیک گونه های مورد بحث که از نظر ریخت شناختی همگرا هستند، بحث شده است.

بیماری بوته میری گیاهان جالیزی ناشی از گونه های Phytophthora از مهمترین بیماری های خاکزاد این گیاهان در ایران می باشد. دو گونه P. drechsleri و P. melonis به عنوان عوامل اصلی بوته میری کدوییان شناخته شده اند. این دو گونه بر اساس خصوصیات مورفولوژیکی موجود از یکدیگر قابل تفکیک نیستند. با استفاده از عکس العمل گیاهچه گلرنگ، تولید پوسیدگی صورتی در سیب زمینی و تعیین دامنه میزبانی تفکیک دو گونه فوق الذکر صورت گرفت. علاوه بر این در این تحقیق عاملیت بوته میری های فیتوفتورایی کدوییان در چندین استان مورد ارزیابی قرار گرفت. بر اساس نمونه برداری هایی که در بهار و تابستان سال 1384 از مناطق جالیزکاری استان های فارس، کرمان، یزد، خوزستان، کهکیلویه و بویراحمد و بوشهر انجام گرفت، 47 جدایه (45 جدایه از خیار و 2 جدایه از طالبی) P. melonis از بافتهای طوقه و ریشه خیار و طالبی به دست آمد. این چهل و هفت جدایه بر خلاف جدایه های  P. drechsleri و P. cryptogea موجود در کلکسیون بخش گیاهپزشکی دانشگاه شیراز در گیاهچه های گلرنگ رقم نبراسکا ده و در سیب زمینی به ترتیب ایجاد بوته میری و پوسیدگی صورتی نکردند. این نتایج منجر به تایید نام گذاری جدایه های به دست آمده از کدوییان بیمار به گونه P. melonis شد. در آزمون تعیین دامنه میزبانی، تیره کدوییان، بامیه، کنجد، کلزا، آفتابگردان، بادنجان، فلفل، گوجه فرنگی، هویج و توتون مورد بررسی قرار گرفتند. تنها کدوییان و عدس توسط جدایه P. melonis  (D45 از خیار) دچار بوته میری شدند اماP. drechsleri  ( Kv3از چغندر قند) آن ها را آلوده نکرد. P. drechsleri در غیر کدوییانی مانند لوبیا و کلزا ایجاد آلودگی کرد. هندوانه تنها گیاه از کدوییان مورد آزمایش بود که توسط هر دو گونه مورد حمله قرار گرفت.

Phytophthora drechsleri که قبلا در بسیاری از کشورها از جمله ایران به عنوان عامل بوته میری کدوییان گزارش شده بود، از لحاظ ریخت شناسی و نیاز دمایی باP. melonis ، عامل دیگر بوته میری کدوییان، تفاوتی ندارد. هدف اصلی این پژوهش بررسی بیماری زایی دو گونه P. drechsleri و P. melonis نسبت به ارقام مختلف جالیز در شرایط گل خانه بود. 87 رقم مختلف کدوییان شامل: خیار، طالبی، خربزه، کدو و هندوانه از مناطق مختلف مورد بررسی قرار گرفت. گیاهان دو ماهه، با مایه چهار هفته ای دو گونه فوق که بر روی ورمیکولایت و عصاره دانه شاهدانه رشد یافته، مایه زنی شدند و تا دو ماه پس از مایه زنی مورد بررسی قرار گرفتند. بررسی نتایج نشان داد که هیچ یک از ارقام جالیزی مایه زنی شده با P. drechsleri بیمار نشدند و تفاوتی با شاهد نداشتند. اما اغلب کدوییان مایه زنی شده با P. melonis نشانه های آلودگی را نشان دادند. بنابراین P. melonis به عنوان یکی از عوامل بوته میری در کدوییان ایران معرفی می گردد. نتایج بررسی واکنش این ارقام به P. melonis نشان داد که، ارقام طالبی حساس تر از سایر ارقام جالیزی هستند. ارقام خربزه و خیار هم حساسیت نسبی به P. melonis دارند و ارقام کدو و هندوانه نیز مقاومت بیشتری نسبت به سایر ارقام به P. melonis نشان می دهند.

پوسیدگی طوقه و ریشه ناشی از گونه های مختلف Phytophthora از بیماری های مهم محصولات کشاورز در ایران می باشد. P. melonis و P. capcisi از ایران از کدوییان گزارش شده است اما اهمیت P.melonis نسبت به P. capcisi در کدوییان در ایران بیشتر مورد توجه قرار گرفته است. در این پژوهش بیماریزایی P. capcisi روی کدوییان با P. melonis مقایسه گردید. گیاهان دو ماهه ارقام و گونه های مختلف گدوییان با جدایه های دو گونه فوق روی ورمیکولیت با عصاره دانه شاهدانه تگثیر گردید و در شرایط گلخانه مایه زنی گردید. عکس العمل ارقام مدت دو ماه پس از مایه زنی ضمن پایش زیوسپورها در زهاب گلدانها مورد ارزیابی قرار گرفت. این پژوهش بیماری زایی P. capsici روی کدوییان با P. melonis مقایسه شد. نتایج نشان داد که از 36 رقم کدوییان مایه زنی شده، طالبی وخربزه حساسیت بیشتری به P. melonis داشتند ولی واکنش ارقام به P.capsici متفاوت بود. کدو حلوایی به هر دو گونه مقاوم بود. کدو خورشی و هندوانه حساسیت بیشتری به P. capsici تا به P.melonis داشتند. تصور میرود که فراوانی جدا سازی بیشتر P. melonis از طالبی و خربزه به علت گسترش کمتر گونه P.capsici تا مقاومت آنها به دو بیمار گر باشد.

بیماری انگومک پسته یکی از مهمترین بیماری های درختان پسته در ایران است. تا کنون گونه های متعدد Phytophthora از ریشه، طوقه و خاک اطراف ریشه درختان آلوده جدا و بیماریزایی آنها ثبات شده است. عوامل اصلی گموز پسته در کرمان دو گونه بدون پاپیل از این جنس هستند که بر اساس خصوصیات مورفولوژیک و فیزیولوژیک به گونه های P. rechshleri و P.  megasperma منتسب گردیده اند. به لحاظ خسارت بالای بیماری و به منظور جلوگیری از انتشار آن روش های حساسی جهت تعیین عدم آلودگی گیاهان و آب آبیاری باغهای پسته ضروری به نظر می رسد. در این بررسی برای تشخیص اختصاصی دو گونه اصلی عامل انگومک پسته از روش PCR بر اساس توالی نوکلئوتیدی نواحی ITS1 و ITS2  (Internally transcribed spacer regions)کرار ژن آر. ان. ای ریبوزومی ژنوم آنها استفاده شد. توالی دی. ان . ای نواحی ITSجدایه های P. megasperma از پسته جهت طراحی جفت آغازگر Pis 1 rev و pis 1 fwd مورد استفاده قرار گرفت. این آغازگرها قطعه ای اختصاصی از نواحی ITS دی . ان . ای ریبوزومی هر 24 جدایه منتسب به P. megasperma را تکثیر نمودند. در آزمایش های بعدی با استفاده از آغازگرهای بالا و دی. ان . ای جدایه های P. sojae ، p. melonis، P. sinensis، P. cajani و جدایه P. drechsleri از پسته قطعه ای با همین اندازه تولید شد. هیچیک از دیگر گونه های خارج از این گروه با این دو آغازگر تکثیر نیافتند. حساسیت این آغازگر تا حد تشخیص 4 نانوگرم دی . ان . ای قالب و هم چنین تشخیص هر دو گونه فیتوفتورا عامل گموز پسته در ریشه نهال های پسته آلوده در گلخانه بود. روش nested PCR با آغازگرهای DC6 و ITS4 و در پی آن PCR با دو آغازگر pis 1 rev و pis 1 fwd با گیاهان آلوده دارای علائم و بدون علائم قادر به ردیابی و تشخیص آلودگی بود. هضم آنزیمی قطعه حاصل از PCR در جدایه های پسته با اندونوکلئاز BslI آنرا به دو قطعه 370 و 310 جفت بازی برش داد. این محل برش مختص جدایه های P. megasperma از پسته بوده و در جدایه های P. sojae، P. melonis، P. senensis و p. cajani  وجود نداشت. محل برش اندونوکلئاز فوق دو عامل اصلی گموز را از سایر گونه های نزدیک یاد شده تفکیک نمود.

اصل مقاله به صورت متن کامل انگلیسی، در بخش انگلیسی قابل رویت است. لطفا برای مشاهده متن کامل انگلیسی اینجا را کلیک کنید.

قارچ های بیماریزای گیاهی جهت غلبه بر سیستم دفاعی گیاه از ابزار مختلفی بهره می گیرند. ترکیبات فیتوآنتیسیپین از جمله مواد دفاعی است که در گیاه جهت جلوگیری از حمله بیمارگرها تولید می شود. آنزیم توماتیناز جهت تجزیه فیتوآنتیسیپین و غلبه بر سیستم دفاعی گیاه توسط طیفی از قارچ ها از جمله تعدادی از فرم های اختصاصی قارچ F. oxysporum تولید می شود. با هدف ردیابی توالی کد کننده آنزیم توماتیناز در فرم اختصاصی Fusarium oxysporum f. sp. melonis (Fom) آغازگرهای اختصاصی بر اساس توالی محافظت شده بالادست و پائین دست توالی کدکننده ژن FoTom1 گزارش شده از فرم اختصاصیFusarium oxysporum f. sp. lycopercisi (Fol). طراحی شد. استخراج DNA از نژاد یک، شایع در استان خراسان، انجام شد و واکنش تکثیر با استفاده از آغازگرهای اختصاصی صورت گرفت. الگوی الکتروفورزی محصول واکنش حضور یک تک باند در اندازه مورد انتظار را تایید نمود. قطعه تکثیر شده بصورت دو جهته توالی یابی شد و با توالی گزارش شده از فرم اختصاصی Fol مورد مقایسه قرار گرفت. نتایج توالی یابی با استفاده از برنامه Vector NTi V11 بر هم منطبق شد و با توالی رفرنس همردیفی انجام شد. نتایج نشان داد در سطح نوکلئوتیدی 14 جهش در توالی شناسائی شده وجود دارد که از این بین 7 جهش در سطح توالی پروتئینی نیز بروز می یابند. آنالیز توالی با استفاده از برنامه Pfam وجود یک توالی سیگنال پپتید و یک دومین هیدرولازی را در توالی شناسائی شده تایید نمود. این نتایج نشان داد که توالی ردیابی شده میتواند همولوگ ژن توماتیناز در ژنوم فرم اختصاصی Fom باشد. این توالی Fom-Tom نامگذاری شد و در بانک ژن با شماره بازیابی MF178403 ثبت شد. با هدف پیش بینی اثر جهش ها شناسائی شده در عملکرد ژن توماتیناز آنالیزهای نرم افزاری انجام شد که نشان داد جهش های رخ داده در توالی دومین هیدرولازی ساختمان پروتئین را تحت تاثیر قرار می دهند و می توانند در عملکرد ژن تاثیرگذار باشند.

طالبی محصول مهمی است که به صورت گسترده در کشورهای مناطق معتدله رشد می کند. یکی از مهم ترین بیماری های این گیاه پژمردگی آوندی ناشی از Fusarium oxysporum f.sp. melonis (Fom) است. این قارچ سبب ضرر و زیان های مهم عملکردی و کاهش کیفیت میوه در طالبی در سراسر جهان می شود. اصلاح ژنتیکی گیاه موثرترین راه برای کنترل این بیماری است. تاکنون برای این قارچ چهار نژاد صفر، 1، 2 و 1.2 گزارش شده است که نژاد 1 از نظر اقتصادی ضررهای زیادی در کشور به ویژه در نیمه شمالی وارد می کند. ارقام محلی مهم از جمله ساوه، ریش بابا و تیل طرق به نژاد 1 حساس هستند. در این مطالعه ژن مقاومت از یک رقم خارجی به نام ایزابل به ارقام حساس یاده شده با کمک گزینش به کمک نشانگر انتقال داده شد. غربال گیاهان در نسل اول و دوم تلاقی برگشتی با روش مایه زنی گیاه چه ها انجام گرفت. تک ژن غالب Fom-2 باعث ایجاد مقاومت در برابر نژاد صفر و 1 می شود.این ژن توالی یابی شده و تفاوت های موجود در توالی آلل های مقاوم و حساس شناسایی شده است. به منظور تایید گیاهان مقاوم در نسل دوم تلاقی برگشتی پس از غربال با روش مایه زنی، از نشانگر SCAR مبتنی بر تفاوت توالی استفاده شد. مقاومت بیش تر گیاهان حاصل از غربال با روش مایه زنی با روش مولکولی نیز تایید شد اگر چه تعدادی گیاه حساس شناسایی شدند که بیانگر نقص در روش مایه زنی و اعتبار بیش تر روش مولکولی در تعیین ژنوتیپ گیاهان بود. گیاهان تایید شده برای تولید نسل BC3F1 با سه والد تکراری تلاقی برگشتی داده شدند. با توجه به عملکرد و کیفیت والد بخشنده و نتایج ارزیابی نسل BC2F1 به نظر می رسد با خودگشنی گیاهان BC3F1 بتوان ارقام خالص مقاوم را معرفی کرد.

متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.